Vrijdagmorgen zijn we aan onze terugreis begonnen. De taxi is er om half negen. We nemen afscheid van Lissy onze zorgzame huismoeder, waar we toch wel een band mee hebben gekregen. Er worden foto's gemaakt met haar en Falida haar kleindochter en beloven de foto's op te sturen.
We gaan de taxi in voor de laatste keer en rijden weg, met het gevoel dat we hier zeer waarschijnlijk nooit meer terugkomen, dat is wel raar hoor. We genieten nog van de prachtige natuur en zwaaien naar de mensen langs de kant van de weg. Het geeft een dubbel gevoel, ik merk dat het loslaten is van een bijzondere belevining van veel warmte en genegenheid en daarnaast verlang ik ook weer naar de warmte, liefde en genegenheid van de mensen thuis. Dus dubbel!
Dinsdag was ik nog bij Pakachere. Ik heb daar samen met René en Tim naar de puppy van Tim’s hond gekeken, ze zijn nu drie weken en een aantal hebben de oogjes al open, wat piepen kunnen die beestjes. Toch altijd vertederend om te zie.
[size= small]Lieve allemaal,[/size]
[size= small]Boven het vorige verhaal heb ik zaterdag gezet ,maar het was vrijdag, zo zie je maar weer dat ik me gemakkelijk aan pas in het land waar tijd niet zo belangrijk is. Misschien overdrijf ik wel door ook de dagen niet meer belangrijk te vinden.[/size]
[size= small]Vrijdagavond lagen we dus laat in bed, na een gezellige avond en gelukkig geen spinnetjes in ons bed, maaaaaaaar wel bij Ivonne. Ze was er heerlijk in gekropen, na een vermoeide avond en ging er weer gauw uit want die kleine krengetjes bijten ook nog. [/size]Dus midden in de nacht het bed uitgeklopt en opnieuw opgemaakt.
De volgende dag hebben de van het resort het hele bed op nieuw opgemaakt met schoon beddengoed en poeder gestrooid tegen de spinnetje
Gisteren zijn we met 21 vrijwilligers, om 8 uur vertrokken naar Cape Macleare, in twee busjes. Gelukkig was het bewolkt en nog niet zo heet in het busje. We kregen broodjes, water en chips mee,voor onderweg. De broodjes waren al op voordat we goed en wel waren vertrokken. Tegen 10.30 uur begon de eerste aan de chips en even later hoorde ik overal gekraak in het busje (wat een kudde dieren zijn we toch). Dit was mijn eerste zakje chips na vertrek, bijna niet te geloven he dat ik zolang zonder chips kan haha
Hallo lieve allemaal,
Bedankt voor jullie fijne reacties, de reacties lezen is het eerste dat ik doe als ik in de gelegenheid ben om op de computer te kunnen!!!!!
Hallo allemaal,
Vrijdagmiddag even naar huis gebeld en met Bas en heel kort met Tom gesproken(mijn beltegoed was op'), erg fijn om weer even met mijn zoons te kletsen en te horen dat het goed met ze gaat. Ivonne lopt ook al de hele dag met een grote smile op haar gezicht, want ze heeft meerdere familileden gesproken. Marijke krijgt onder het eten telefoon van thuis, wat ook haar goed doet.
Zaterdagmorgen zijn we vertrokken van het vrijwilligershuis naar het Zomba plateau. Het Zomba plateau is een prachtige berg. Onderweg zagen we weel mensen lopen die fruit willen verkopen en we zagen vrouwen met hele boomstammen op hun hoofd. Echt onvoorstelbaar wat deze Afrikaanse vrouwen allemaal op hun hoofd kunnen dragen. Je kunt je geen voorstelling maken van de waanzinnige grote verschillen met de manier van leven dan bij ons!!!!!!!!!
Hallo allemaal,
Vrijdagmiddag even naar huis gebeld en met Bas en heel kort met Tom gesproken(mijn beltegoed was op'), erg fijn om weer even met mijn zoons te kletsen en te horen dat het goed met ze gaat. Ivonne lopt ook al de hele dag met een grote smile op haar gezicht, want ze heeft meerdere familileden gesproken. Marijke krijgt onder het eten telefoon van thuis, wat ook haar goed doet.
Zaterdagmorgen zijn we vertrokken van het vrijwilligershuis naar het Zomba plateau. Het Zomba plateau is een prachtige berg. Onderweg zagen we weel mensen lopen die fruit willen verkopen en we zagen vrouwen met hele boomstammen op hun hoofd. Echt onvoorstelbaar wat deze Afrikaanse vrouwen allemaal op hun hoofd kunnen dragen. Je kunt je geen voorstelling maken van de waanzinnige grote verschillen met de manier van leven dan bij ons!!!!!!!!!
Lieve allemaal,
Bedankt voor jullie lieve reacties, erg leuk om te lezen, zo zijn jullie toch nog dichtbij.
Helaas gaat het niet goed met het versturen en ontvangen van de sms jes, erg jammer. Als ik geen antwoord geeft heb ik ook het bericht niet ontvangen. Ik verstuur er geregeld wat, maar denk dat die ook niet altijd aan komen.
Ik zou het wel leuk vinden als jullie mij via ski bellen of lukt dit ook niet???
Bas? Tom, Nanniek en Iris geniet even van de rust nu de toetsen er op zitten. Ik ga er van uit dat jullie het naar jullie zin hebben. Voor alle schaatsers , misschien nog meer mensen dan Simone en Wim, veel plezier op het ijs.
Rob, Nicole? Mandy, Wout, Ruben, Linde, Pa en Ma heel veel plezier bij de terug komst van Iris, geeft haar een knuffel van mij.
Ik hou van jullie, tot gauw
x Sandra
Hallo lieve mensen,
Inmiddels zijn we hier redelijk gewend en hebben ons ritme, het afrikaanse, gevonden.
Hallo lieve mensen,
Inmiddels zijn we hier redelijk gewend en hebben ons ritme, het afrikaanse, gevonden.
Hallo lieve mensen,
Hier een berichtje vanuit het mooie Afrika!
We zijn maandagochtend met de bus naar Zomba gegaan . Veel gezien onderweg, overal mensen, fietsend met heel veel babage op de fiets, prachtige natuur en veel marktjes onderweg. Aangekomen in pakachere (backpackershuis) rond 14.00 uur. Vandaar uit met ons drieën na veel geprop met de bagage met een taxi naar het project gereden. We gingen nu echt de rimboe in, de natuur is hier echt adembenemend mooi. Erg groen met op de achtergrond bergen. Bij het huisje werden we vriendelijk ontvangen door Lizzy onze huismoeder. We waren onder de indruk van de primitieve en eenvoudige omgeving. Onze po- stoel (met dank aan Benno) hebben we direct geïnstalleerd in het Afrikaans toilet . Maar het is nog moeilijk richten precies in het gat.
Hallo Lieve mensen,
Het was een lange reis met af en toe rennen om op tijd te komen. Marijke werd nog een paar keer terug gestuurd om flesjes met vloeistof in een plasticzakje te stoppen voordat ze door de controle mocht. Ivonne mocht bij de volgende controle met twee dames mee omdat ze haar in een kamertje wilde controleren op iets waardoor de metaaldetector af kon gaan, maar gelukkig kwam ze snel weer naar buiten. Na aankomst in Lelongwe werden we door Tim opgehaald en er hielpen een aantal Afrikaanse jongens met het til len van de koffers in de auto, daar wilden ze graag € 5,- voor hebben dat hebben we maar niet gedaan. Samen met drie meiden , die ook vrijwilligerswerk gaan doen werden we naar de camp gebracht. Daar werden we door Mathilde, Petra en Desire opgewacht en toegezongen, leuke binnenkomst. We hebben de koffers na de kamer voor 8 personen vlak na het cafe gebracht (wel druk hoor). Daarna geluisterd na de ervaring verhalen van de anderen.
Ik lees dat de spullen die de vrijwilligers hebben mee genomen van huis mee gaan naar het project. Bij het project wordt overlegt wie de spullen het meest nodig zijn en dan worden ze verdeeld. Ook wordt er overlegd met Lewis de projectleider, wat er verder nodig is voor het project
Er worden 20 dekens voor weeskinderen gekocht en lappen voor het maken van school uniformen, zodat wij les kunnen geven en de HIV vrouwen deze kunnen maken en verkopen. Als ik dit lees vraag ik me af aan hoeveel vrouwen we les gaan geven??????????????????
Verder lees ik dat er gras gekocht wordt voor het laten repareren van het dak voor de jeugdclub. Ook krijgt de timmerman nog 2 zagen en een beitel, dit is weer extra materiaal voor het geven van zijn lessen aan de jeugd. De jeugd zal ook een kast maken voor in het vrijwilligershuis. De kast zal nog niet klaar zijn als wij komen, misschien kunnen we vast zien hoe hij wordt gemaakt, ook leuk.
Het begint er steeds meer op te lijken, vandaag wat laatste dingen gekocht voor de reis. Vrienden en familie, verzamelen ook nog steeds dingen voor de mensen in Malawi en brengen die dan bij me langs. Een gezellige tijd is het.
Ik heb nu aardig wat leesbrillen, naaigaren en stofjes gekregen. Ik heb lieve kaarten voor in mijn koffer gekregen zodat ik in Afrika ze nog eens kan lezen en een soort dagboekje om de reisverhalen in op te schrijven, erg leuk allemaal.
Vorige week sponsorgeld gekregen van mijn lieve collega's supper!!! Ondertussen heb ik antwoord op mijn vraag over het bouwen van een school, dat kunnen wij niet doen. Het is een gemeente kwestie, jammer
Deze week werk ik nog drie dagen en dan heb ik vanaf donderdag vrij. Nog even genieten van het samen zijn en dan op naar het vere vreemde land met al zijn verrassingen!!!!!!!!!!!
Ik heb weer met veel plezier de reisverslagen van de huidige vrijwilligers gelezen. Ik had niet verwacht dat we in het park, zo dicht bij de dieren konden komen zelfs bij de olifaten en nijlpaarden, snappend hoor.
Sjaak geeft les op school en de dames halen volgens mij iedere dag een gehandicapt kindje van huis op om naar kleuterschool te brengen en om daar te helpen. Er wordt ook veel overlegd over welke hulp er nodig is. Ze hebben gereedschap gekocht voor de timmerman, met de afspraak dat hij in ruil hiervoor de kinderen timmerles gaat geven.De kinderen vinden de timmerles erg leuk.
Verder zijn ze naar een voetbalwedstrijd geweest waar ze op de afgesproken tijd waren en een uur later was het elftal compleet. Geduld is een schone zaak, daar kan ik nog wat van leren hahaha.
Verder schrijft Petra:"

Naam: Sandra Eijsink
Leeftijd: 47
Was vrijwilliger bij Mawa Otisamala van 30 jan 2012 tot 24 feb 2012
Over mij:
Eindelijk ga ik doen wat ik al heel lang wil "vrijwilligers werk in Afrika" samen met mijn enthousiaste vrieninnen Marijke en Ivonne. Ga ik er vanuit dat we hard aan het werk gaan en daarnaast veel lol hebben samen. Thuis zal het wel goed gaan als ik een maand weg ben. Mijn mannen redden zich wel en de meisjes zijn, vaak bij ons, dus dat gaat goed komen. Ik ben erg benieuwd wat ik in Malawi kan bijdragen.
Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!
"Een stevige brug bouwen tussen mensen van verschillende achtergronden, culturen en continenten; hen te inspireren deze brug te bewandelen en een blijvende band te creëren tussen beide kanten.
